image

De vissenkom in het bejaardentehuis van Hendrik Groen is een terugkerend fenomeen in zijn dagboek. Op 5 januari gaat hij op de koffie bij mevrouw Visser. Hij wordt overvoerd met cake:

Haar geleuter is nog slapper dan haar thee. Gezegd dat ik van de dokter geen cake mocht. Waarom dan niet? Ik zei dat het voor mijn bloedspiegel was. Die is met 20 tot 25 aan de hoge kant. Ik had die onzin eruit geflapt voor ik er erg in had maar zij vond het zeer verstandige taal. Ik heb wel drie plakken cake mee moeten nemen, voor als de spiegel weer gezakt was. Die liggen nu in het aquarium op de derde verdieping. (10)

De vissen leggen het loodje en er wordt een onderzoek gestart. Hij gaat zelf naar het afdelingshoofd om te melden dat hij een paar plakjes cake bij wijze van anoniem geschenk had neergelegd op de derde verdieping. Hij laat het verder schimmig.

Zijn vriend Evert vindt het een geweldig verhaal en gooit 6 gevulde koeken in het aquarium. De volgende dag drijven de resterende vissen in het aquarium. De 2 mannen genieten met volle teugen van het hele visincident.

De baldadigheid verdwijnt als ze deel uitmaken van het rebellenclubje ‘Oud-maar–niet-dood’. De dode vissen drijven niet meer in het aquarium, al kan Hendrik het niet laten regelmatig naar deze heldendaden te verwijzen.

Als de directrice camera’s wil ophangen is het huis in rep en roer. Dat willen ze niet. Al weet Hendrik dat de angst voor de camera betrekkelijk is:

Als AT5 opdraaft voor een honderdjarige weten ze van gekkigheid niet wat ze moeten doen om in beeld te komen. Bewoners die al jarenlang voornamelijk mompelen gaan opeens uit volle borst zingen. (163)

Het is die heerlijke humor waarmee Hendrik Groen de wereld om zich heen weet te beschrijven. Zonder veel moeite kun je dat als lezer verder invullen. Daar heb je weinig verbeeldingskracht voor nodig.

Wordt vervolgd

Hendrik Groen: Pogingen iets van het leven te maken, Het geheime dagboek. Amsterdam: Meulenhoff, 2014. ISBN: 978 90 290 8997 5. 328 pagina’s. Prijs: € 18,99. Bestel