Tijdens onze opruimactie hebben we 2 dingen aangeschaft: een nieuwe scanner en een platenspeler die onze LP’s en singles digitaliseert. De stapels documenten en langspeelplaten kunnen zo toch worden bewaard zonder dat ze plaats innemen.
Bij het inscannen vraag ik mij wel af of ik nu niet het weggooien aan het uitstellen ben. Is het wel opruimen als je alles digitaliseert? Of verschuif je de afvalberg van je kasten naar een schijfje.

Eigenlijk maak je van iets groots iets heel kleins. Het komt terecht op een minuscuul klein stukje van een schijf. Het papier krimpt tot iets onzichtsbaars. Niet meer te zien terwijl het er nog wel is. En dat is natuurlijk de volmaakte vorm van ontspullen. Geen dingen meer hebben, maar ze toch wel hebben.

Wel vraag ik mij af of het een eerlijke manier van ontspullen is. Ik vind zelf dat het eigenlijk niet echt ontspullen is. Je zegt dat je ze weggooit, maar in een andere vorm heb je de spullen nog steeds.

Voor mijzelf denk ik dat het vooral een fase is. Een fase in het loslaten van de dingen die ik in de loop van de jaren om mij heen heb verzameld. Ik heb ze nog een beetje bij me als ze digitaal zijn. Maar ik weet ook wel dat ze digitaal nog minder bereikbaar zijn dan ze al waren in de dozen en mappen voorheen.