Het zijn van die verloren momenten. Wachten op een hypotheekofferte, wachten op de tekeningen van de architect, wachten op vergunningen. Voor mijn gevoel sta je stil als je wacht.

We moeten nog een modus zien te vinden waarbij je én wacht én tegelijkertijd met iets anders bezig bent. Zo gaat de wachttijd niet helemaal verloren. Daarbij is het wel heel belangrijk om de mensen en instanties waar je op wacht, scherp in de gaten te houden. Je moet wel op iets wachten.

Ik probeer op dit moment het wachten vooral te vullen met opruimen. Boeken op catawiki plaatsen, op marktplaats spulletjes te verkopen en te speuren naar mooie verkooplocaties om een paar keer te gaan staan. Zo zorg ik er ook voor dat het huis op tijd leeg is om het te kunnen verkopen.

De grootste zorgen van dit moment zijn de architect en de vergunningsaanvraag. De tekeningen laten op zich wachten en daar zit weinig schot in. Dan word ik ongeduldig en zou iedereen een schop onder zijn kont willen geven.

Denk dat ik dat ook maar eens ga doen…