Is 2017 vooral een jaar van zaaien geweest, ik hoop dat we in 2018 naast heel hard werken ook al kunnen oogsten. Al zal de echte oogst van ons landje pas op zijn vroegst in 2019 te zijn verwachten.

Over 2 weken komen de toekomstige bewoners van de Tiny House Farm weer bij elkaar. Ik hoop dat we dan wat gunstigere vooruitzichten hebben dan de laatste keer dat we elkaar hebben ontmoet in oktober. Het lijkt of er tussen toen en nu helemaal niks is veranderd.

Zo mooi al alles eruit zag zo rond Pinksteren, is het laatste halfjaar alles helemaal stil komen te staan rond de Tiny House Farm. Zo blij als we waren met de bouwvergunning, die we binnen de gestelde termijn kregen. De steen die begon te rollen, stond snel weer stil. De koop van het land laat erg lang op zich wachten. Sommige nieuwe bewoners hebben de vergunning al sinds de zomer, maar de grondoverdracht komt niet.

Hoe bitter is het om te zien dat mensen die veel later hun bouwvergunning hebben binnengekregen, wel de grondoverdracht dit jaar hebben gehad. Blijkbaar heeft het zin om te drammen en te zeuren bij de gemeente. Je kunt er niks aan doen en gunt iedereen een stukje bouwgrond op Oosterwold, maar het voelt oneerlijk.

Blijft voor ons de hoop dat het volgend jaar allemaal wat gesmeerder zal lopen. De reis er naartoe blijft indrukwekkend. Al voelt het laatste halfjaar vooral als stilstaan en weinig vooruitgang. Het zou de gemeente en andere instanties sieren als we volgend jaar echt aan de slag mogen.