Voor het einde van het jaar komt er weinig schot in de zaak. De conceptovereenkomsten zouden deze week naar ons toekomen, maar hier nog geen enveloppe van de gemeente. Het begint lekker te duren.

Ondertussen trekt de mist dichter over ons toekomstige stukje land. De discussie tussen de gemeente en mensen die nu een vergunning aanvragen, gaat ineens over de geluidsnormen die op Oosterwold overschreden dreigen te worden.

Allemaal onstuimige ontwikkelingen. Blij dat wij de definitieve omgevingsvergunning hebben gekregen. Dit besluit is onherroepelijk. Al twijfel ik openlijk over de veronderstelde geluidsnormen die overschreden zouden worden.

Allemaal gevolgen van het experiment. Een continue dreiging dat het aan zijn eigen succes ten onder gaat. Zo’n mooi idee, maar de regels en praktische bezwaren staan soms echt de droom in de weg. Het veronderstelde geluk dat betaalbaar lijkt, ligt dan verder weg dan ooit.

Ook dat is onderdeel van de reis. Onderweg kun je een trein missen of heel lang stilstaan onderweg. Je vraagt je af waarom staan we hier en gaan we niet verder. En dan hoop ik maar dat al dat geduld beloond wordt, want soms word je er best ibbel van.