Bijna een onmogelijkheid na het lange wachten: een goede planning hebben voor wanneer we kunnen beginnen met de bouw van ons huisje. Een dag voor de ondertekening van onze koopovereenkomst zijn we naar onze huisjesbouwer Martin gegaan.

Crisisberaad. Hij heeft tot juni de tijd om ons huis te bouwen. Als het later wordt, dan komt zijn eigen project in gevaar. Daarom stuurt hij aan om in mei te beginnen. Maar is onze weg dan klaar?

Nog niet alle betalingen zijn binnen, geeft de initiatiefnemer van ons project aan. Ena als het geld er niet is, kan de grond niet worden overgedragen en loopt het project opnieuw vertraging op. De grote vraag voor ons: halen we het. Kunnen we op ons landje om de bouwer al te laten beginnen?

We krijgen geen vinger achter de planning. Wat moeten we nu? Het risico om met een bouwpakket van het huis te zitten en een serie heipalen. Dat kunnen we echt niet hebben. De dubbele lasten die vanaf maart gaan gelden, kunnen we echter ook niet lang volhouden.

Een week later weer beraad. Via de telefoon dit keer. Het ontbreekt ons aan duidelijkheid en zekerheid. Er kan zoveel gebeuren. Wat doen we? We laten de huisbouwer contact opnemen met de initiatiefnemer. Hij kan er begin mei op. De puinweg is dan af.

Is de verwachting. Onzekerheid blijft, maar na rijp beraad, wagen we de sprong. Samen met onze bouwer en we hopen er het beste van. In vertrouwen in de toekomst en vooral in elkaar…