Op de dag van onze eerste bijeenkomst met alle toekomstige bewoners in het nieuwe jaar goed nieuws: de graafmachines zijn begonnen met het afgraven van de toekomstige weg. Het begin van onze Vuursteenhof is een feit.

Op het dronefilmpje dat buurman Juup Dales plaatste die middag, zijn al de eerste contouren van de weg te zien. Een mooi gezicht om na zo lang wachten ook de echte eerste stappen te zien.

De eerste beelden van de graafmachine en de sleuf in wording, doen mij wel wat. We zijn al bijna 2 jaar bezig met dit project. Na de handtekening bij de notaris vorige week woensdag is dit de volgende stap. Volgende week meet de Geologische dienst ons kavel af. Zo krijgt ons eigen plekje zelf vorm.

Thuis is het vooral hard werken. Ik heb deze maand wat dagen vrij genomen om het huis leeg te halen en geschikt te maken voor de verkoop. Dat betekent dat ik mij ontdoe van ongeveer de helft van mijn boeken. Zo ruimend ontdek ik dat het wel een beetje uit de hand gelopen is. Stapels boeken, dubbele rijen in de boekenkasten en overal tussen gedrukt.

Feit is dat we veel boeken hebben. Het blijven er ook veel, alleen het worden er iets minder. De keuze is niet minder moeilijk. En ik merk dat het opruimen mij best veel energie kost. Zo neem ik beetje bij beetje afscheid van een mooie verzameling. En ik hoop een kern te behouden die ik nog meer kan koesteren dan voorheen.

Gelukkig is er heel positief gereagereerd op Facebook op ons oproepje wie de boeken wil ophalen. Een studievriend komt ze nu halen en dat maakt het wel wat makkelijker. Ze gaan naar een goed doel.