We hebben voor het eerst echt binnen gestaan. Wat een prachtige kozijnen en ramen zitten er in ons nieuwe huis. Compleet met bescherming tegen inbraak. Je kunt de deur muurvast openzetten, door enkel de deurklink te verdraaien. Het is even wennen, maar ziet er heel vernuftigd uit.

Binnen kijken we onze ogen uit. Onderwijl ruiken we het hout. Hoe heerlijk ruikt dit hout uit Zweden. Voor elke boom die gekapt is, worden 2 nieuwe gepland. Wat een verrijking. Zo verdwijnen de bossen niet en wordt het hout duurzaam verbouwd.

Als ik aankom, verwonder ik mij wel over de vele belangstelling. Er is een kijker die er al eerder is dan wij. Hij woont in de buurt vertelt hij. Aan de vele foto’s van toekomstige buren maar ook van andere bekenden, maak ik op dat veel mensen even een kijkje komen nemen. Iemand die mij kent van mijn blog, stuurt foto’s door. Ook hij heeft een kijkje genomen.

De foto vanaf de A27 heb ik nog niet gezien. We hebben al berichten gekregen van mensen dat ze vanaf de snelweg ons huis ook kunnen zien. Dat terwijl het toch echt bijna 1500 meter afstand is tussen autobaan en huis. De vliegtuigen voor vliegveld Lelystad vliegen straks lager over dan deze afstand.

Verder is het deze week rustig wat betreft de bouw. De bouwers zijn er even tussenuit. Bouwstop, noemt onze bouwer Martin het. De schrik slaat mij om het hart als ik hoor. Ik denk meteen: wat heeft de gemeente nu weer bedacht. Nee, het is een vrijwillige bouwstop om de hardwerkende bouwlui ook even rust te gunnen.

En zo hebben wij tijd om badkamertegels uit te zoeken, na te denken over een boiler en of we wel of geen zonnepanelen op het dak willen. Het worden 6 zonnepanelen, een prachtig tegelsetje en een doorstroomboiler. Ik denk dat we er misschien nog wel windenergie zullen afnemen als die hoge molens langs de A27 komen.

Wie weet…