Best bijzonder als je aan het einde van de dag dat de biedingen voor je huis sluiten, nog even naar het landje gaat. De fundering ligt er nu helemaal. Klaar om het huis er bovenop te plaatsen. Dat begint volgende week. Als het allemaal meezit, zal begin juni het huis zover af zijn dat de binnenkant wordt opgebouwd.

Bijna verbaasd dat het toch best klein is. We zijn er even in gaan staan, tussen de funderingsbalken. Zo krijg je snel een beeld hoe groot het huis straks wordt. En dan is het best schrikken. Zo groot is het niet. We missen een heel boven dat we nu hebben. Daar zullen we zo wel aan moeten wennen.

Tegelijkertijd zijn we druk in de weer met het verkopen van ons huis. Het blijft spannend, want als we ons besluit genomen hebben, moeten we afwachten of het aan de andere kant ook akkoord is. Die is ook heel enthousiast. Er komen nog wel spannende dingen, zoals het bouwkundig rapport. Wat zegt de deskundige straks over ons huisje.

En er doen zich dan altijd opeens problemen voor. Een buxushaag die vol met buxusmot zit. We hebben hem halsoverkop weggehaald. Zo kun je huis niet verkopen. Of een plotselinge lekkage op zolder. Het blijkt het ontluchtingsgat te zijn. De dakdekker ziet het meteen. Die is poreus geworden. Nu zit er een nieuwe dekpan op. De oude had een gigantische scheur, waarschijnlijk veroorzaakt in de vorstperiode.

Zo is alles weer aan kant en moeten we beginnen met inpakken. Nog meer spullen wegdoen, want veel ruimte hebben we straks niet. We halveren echt in grootte. Een nieuwe uitdaging, maar wel een heel leuke.