Ze zouden komen voor het schuurtje afgelopen maandag. Ze zijn ook geweest, maar het vloertje dat ik gemaakt had deugde niet volgens de man. Veel te scheef. Hij hield zijn waterpas nog extra scheef voor het effect. ‘Een verloop van 7 centimeter is onacceptabel. Dat doe ik niet’, zei hij.

‘Bovendien loopt het hier af. Die tegels zakken meteen. Kijk maar.’ Hij stampte. De vloer bleef strak liggen, maar hij was overtuigd en vertrok weer. Er klopte weinig van zijn beweringen, maar hij weigerde het schuurtje op te bouwen.

Niet echt opbouwende kritiek als je dagen bent beziggeweest om die vloer met de hand te bouwen. Misschien zit er verloop in, maar dan zeker nooit meer dan 3 à 4 centimeter. We hebben het gezegd, maar het enige gelijk, was zijn gelijk. Bewust gedaan omdat die kant ook niet zo goed was ingeklonken en dan zou het min of meer recht trekken na een paar regenbuien.

In de tijd dat Inge druk aan het tegelen was in de keuken en bij de kachel, was ik de grote zware tegels voor de vloer van het schuurtje aan het leggen. Loodzwaar werk met de grote tegels die ik vlak voor de verhuizing ergens had opgehaald.

Het is al weken klaar en hij staat heel erg strak. Het blijft heel mooi staan na de regenbuien van de laatste weken. Ben er best trots op hoe ik dat gebouwd heb. Omdat ik geen puf heb zelf het schuurtje op te bouwen, vroegen we bij de bestelling aan de bouwer om het schuurtje op te bouwen.

De opbouwers van het schuurtje denken daar anders over. ‘Het staat in de voorwaarden’, zei de bouwer. Hij schermde met het formulier waarin staat dat de fundering waterpas en op maat moet zijn. Daarna ging hij tekeer over de banden die ontbraken en dat het platje maar net paste en daarmee te klein was.

Nu loopt de bouw van het schuurtje opnieuw vertraging op. Een fundering voor een schuurtje hoeft in mijn ogen echt niet zo zwaar te zijn als de fundering van een huis. Het zou toch snel en eenvoudig moeten kunnen, maar er heerst een vloek over het ding. De bouw van het huis ging sneller dan het opbouwen van een schuurtje.

En ik was maandag teleurgesteld. Heel teleurgesteld. Dat ik geen stoepie voor de schuur kan leggen. Dat we als beloning 150 euro extra aan voorrijkosten mogen betalen. Hij zou ons nog matsen, want het was eigenlijk 200 euro, beweerde hij. En we moeten voor nog veel meer geld de tegels er weer uitlichten en een nieuw platje maken.

Bah.